BlogGang.com : : อาหมวยเล็ก..น้อย :

แนวเพลงที่ฟัง กับการคัดเลือกคนเข้าทำงาน

ช่วงนี้ำกำลังหาบทความเกี่ยวกับการคัดเลือกคนทำงานอยู่ค่ะ
ไป เจออยู่อันนึง น่าสนใจมาก ว่า หากจะรับเลือกคนเข้าทำงานสักคน ก็มีการสำรวจมาว่า งานอดิเรกที่คน ๆ ชอบทำนั้น มีส่วนสัมพันธ์กับลักษณะการทำงานของคนนั้น ๆ ด้วย

ซึ่งการวิจัยจาก jobtopgun ได้แยกออกเป็น 2 ประเภทหลัก คือ แนวเพลงที่ฟังและชนิดของกีฬาที่เล่น โดยแบ่งแนวการฟังเพลงเป็น 3 ประเภท คือ

1. แนวคลาสสิก JASS FOLK ซึ่ง คนที่ชื่นชอบแนวเพลงแบบนี้ มักจะมีแนวโน้มที่เป็นคนแบบนักคิด นักประดิษฐ์ มีความอดทนอดกลั้นต่อคนรอบข้าง ปฏิเสธแนวคิดแบบ conservative

2. คือคนที่ชื่นชอบการฟังเพลงแนว Rock, Alternative, Heavy metal มักจะมีลักษณะเป็นคนที่อยากรู้อยากเห็นอะไรแปลกใหม่ แตกต่าง ชื่นชอบความเสี่ยง เป็นพวกกระตือรือร้น มักคิดว่าตัวเองฉลาด

3 แนวเพลงแบบ Country, Sound tracks, pop ผู้ที่ชื่นชอบแนวเพลงแบบนี้จะมีลักษณะ ร่าเริง ชอบคบค้าสมาคม น่าเชื่อถือ ชอบช่วยเหลือคนอื่น เป็นพวกประเพณีนิยม มักคิดว่าตัวเองเป็นคนน่าคบ แบบสุดท้ายคือ แนวเพลงแบบ Pap Hip Hop, Dance เป็นคนที่ ช่างพูดช่างเจรจา มีพลังสูง มักไม่ถือโทษโกรธเคือง

ด้านความสัมพันธ์ระหว่างกีฬาที่เล่นกับความสามารถของบุคคลหนึ่ง

ในที่นี้จะกล่าวถึงจุดเด่นๆ ของความสามารถของกีฬาบางชนิด
ยกตัวอย่างพอให้เห็นภาพ เช่น

ผู้ที่ชื่นชอบการเล่นกอล์ฟ
มักเป็นเป็นผู้ที่สุขุมรอบคอบ ทำงานเป็นระบบ มีความอดทน
มีความสามารถด้านการคิดวิเคราะห์

ผู้ที่ชอบเล่นวอลเลย์บอล บาสเก็ตบอล
จะมีจุดเด่นคือมีความสามารถติดต่อสื่อสารกับผู้อื่นได้ดี
และเก่งในการสร้างทีม
ซึ่งเหมาะกับงานลักษณะที่ต้องทำงานเป็นทีมร่วมกับผู้อื่นอยู่เสมอ

ขณะที่ผู้ที่ชอบการออกกำลังกายแบบแอโรบิค
มักจะเป็นผู้ที่มีบุคลิกดีและชื่นชอบการเข้าสังคม และมีอัธยาศัยที่ดี
อาจจะเหมาะสมกับงานที่ต้องติดต่อสื่อสารกับคนอื่นอยู่เสมอ

แต่หากต้องการผู้ที่เก่งในการควบคุมดูแล และมีความเด็ดเดี่ยวในการทำงาน
ต้องเลือกผู้ที่เล่นกีฬาขี่ม้า

แต่หากต้องการผู้ที่สามารถควบคุมบริหารเวลาได้ดีอาจจะต้องพิจารณาจากผู้ที่
ชื่นชอบการเล่นดำน้ำ เป็นต้น

ความ สัมพันธ์จากสิ่งที่เราชอบ ก็มีผลต่อนิสัยเรื่องการทำงาน แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญที่สุดในการทำงาน ก็คือความตั้งใจจริง และึความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่น ซึ่งทุกคนต้องมี และไม่ว่างานอดิเรกของใครจะเป็นอย่างไร HR ก็จำเป็นต้องดูถึงบุคลิกภาพที่แท้จริงของบุคคลนั้น ๆ ไว้ก่อน การตัดสินใจจากการทำนายลักษณะนิสัยก็อาจจะไม่ตรงก็ได้เพราะการออกกำลังกาย หรือการฟังเพลงก็จะปรับเปลี่ยนไปได้ตามสังคมที่คน ๆ นั้นอยู่ค่ะ

บทความจาก http://lionjob.wordpress.com

เคล็ดลับการทำงานร่วมกับเจ้านายฝรั่ง

หากคุณต้องทำงานกับเจ้านาย หรือนายจ้างที่เป็นชาวต่างชาติ คุณจะมีวิธีปฏิบัติตัวอย่างไรให้เป็นที่ประทับใจหรือเข้าตาเจ้านายฝรั่งของ คุณ?? คนที่เตรียมตัวต้องทำงานกับเจ้านายต่างชาติก็ต้องคิดให้เข้ากันกับอุปนิสัยของเจ้านายดังนี้ค่ะ


เคล็ดลับในการทำงานร่วมกับ ชาวต่างชาติ

1. จะรับปากอะไรก็ตามขอให้แน่ใจว่าเราสามารถทำได้
การ ที่คุณทำงานกับเจ้านายที่ เป็นชาวต่างชาติ ประเด็นสำคัญของการทำงานร่วมกันคือ ผลงานที่ออกมา หลาย ๆ คนไม่กล้าจะปฏิเสธคำสั่งหรือกล้าจะพูดและแสดงความคิดเห็นเมื่องานที่ได้รับ มอบหมายมันยากที่จะปฏิบัติให้สำเร็จตาม แผนงานได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของเวลา (เส้นตาย) ขอให้คุณแสดงความคิดเห็นออกมาอย่างสุภาพและตรงไปตรงมา อย่าเกรงใจ โดยการพยักหน้าและบอกว่า Yes ซึ่งนั่นอาจจะหมายถึง "เรากำลังรับฟัง" หากแต่ชาวต่างชาติเขาจะตีความหมายว่า "เราเห็นด้วยและตกลง" ตามนั้น ซึ่งเป็นการ "รับปาก (Promise)" สำหรับชาวต่างชาติเมื่อเรารับปากอะไรก็ตามแล้วเราไม่สามารถทำได้ นั่นหมายถึงคุณได้ทำลายความเชื่อถือ (Trust) ในตัวคุณลงโดยไม่รู้ตัว และในคราวต่อไปเราคงต้องใช้ความพยายามมากขึ้นอย่างมหาศาลเพื่อเรียกความ เชื่อถือกลับมา เพราะขาดความไว้วางใจกันเสียแล้ว
ดังนั้น หากจะรับปากอะไรก็ตามขอให้แน่ใจว่าเราสามารถทำได้ตามที่รับปากเช่นนั้นจริง ๆ

2. กล้าที่จะถาม เมื่อมีปัญหา
ชาวต่างชาติส่วนใหญ่จะรู้สึกยินดีเมื่อมอบหมายงาน แล้วลูกน้องมีคำถาม เพราะเป็นการแสดงถึงว่าเราให้ความสนใจกับรายละเอียดของงาน และเรายังแสดงออกถึงความต้องการที่จะเข้าใจเพื่อจะได้ทำงานให้สำเร็จลุล่วง หลาย ๆ คน ไม่ชอบถาม อาจจะกลัวเสียหน้าหรืออายที่จะถาม จงระลึกอยู่เสมอว่าเราอาจจะเสียหน้าบ้าง แต่ว่าดีกว่าสูญเสียความน่าเชื่อถือจากหัวหน้างานหรืออาจจะตกงานได้ง่าย ๆ หากเราเข้าใจผิด เพราะเราจะทำอะไรในคนละเรื่องกับสิ่งที่เขาต้องการก็เป็นได้ ฉะนั้น ต้องกล้าที่จะถามเมื่อไม่เข้าใจหรือมีปัญหา


3. เกิดความผิดพลาดในงาน ต้องรีบบอกเจ้านาย
กรณีที่คุณทำงานแล้วเกิดข้อผิดพลาดแล้วปกปิด เรื่องนั้นไว้ เพราะเกรงว่าจะทำให้ตัวเองถูกตำหนิหรือด้วยเหตุอื่นๆ แต่ว่าความจริงแล้วหากคุณบอกเจ้านายแต่เนิ่น ๆ ความเสียหายที่เกิดขึ้นและโอกาสของการแก้ไขปัญหาก็ง่ายขึ้นกว่าการปล่อยให้ เนิ่นนานออกไป แน่นอนที่สุด คุณอาจจะถูกเจ้านายของคุณโกรธบ้าง แต่แน่ใจได้เลยว่าเขาจะยิ่งโกรธมากขึ้นแน่ ๆ หากปล่อยให้เนิ่นนานออกไป หรือละเลยให้ความเสียหายยิ่งบานปลาย มีคนเคยกล่าวไว้ในสมรภูมิการ รบว่า "วันใดที่ทหารของคุณเลิกนำปัญหามาปรึกษากับคุณ แสดงว่าคุณไม่ได้เป็นผู้นำของเขาแล้ว เพราะเขาคงคิดว่าคุณไม่สามารถช่วยเขาได้หรือคุณไม่แคร์ ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลใดก็ตามถือว่าคุณล้มเหลวในความเป็นผู้นำ" คำกล่าวนี้น่าจะทำให้คุณกล้าที่จะเผชิญกับปัญหาแต่เนิ่น ๆ แล้วโดนตำหนิบ้างนิดหน่อย ดีกว่าปล่อยให้กลายเป็นเรื่องใหญ่


4. การสื่อสารระหว่างคุณกับเจ้านายต้องชัดเจน
สำหรับคนไทย การพูดตรงไปตรงมามักจะต้องระมัดระวังคำพูดมิให้คำกระทบกระทั่งความรู้สึกของ คนอื่น บ่อยครั้งทำให้เราพูดอ้อมค้อมเกินไปและไม่ตรงประเด็น แต่กับเจ้านายหรือชาวต่างชาติการพูดหรือสื่อสารอย่างตรงไปตรงมาจะทำให้เขาพอ ใจมาก สัญญาณที่จะได้รับเมื่อเจ้านายคุณไม่เข้าใจคือ "คุณหมาย ความว่าอย่างไรที่บอกว่า...(What do you mean by that...?)" เมื่อเจออย่างนี้ต้องรีบแก้ไข สำหรับเคล็ดลับหรือวิธีการที่ดีที่ สุด คือ คุณต้องลำดับความคิดของคุณก่อน อาจจะเป็นการนั่งลงพร้อมกับกระดาษ แล้วเขียนความคิดของคุณว่าคุณต้องการคุยเรื่องอะไร มีที่มาหรือภูมิหลังว่าอย่างไร เกิดปัญหาอะไรขึ้นอะไรเป็นสาเหตุ มีข้อมูลอะไรสนับสนุน สุดท้ายมีข้อเสนอแนะอะไรสำหรับปัญหานั้นบ้าง และควรจะเสนอแนะหลาย ๆ ทางเลือก รวมทั้งเสนอทางเลือกในความเห็นของคุณ หากจะให้ดีก็ควรวิเคราะห์ต่อเนื่องถึงผลลัพธ์ หากตัดสินใจเลือกทางเลือกนั้นจะเกิดผลกระทบหรือความเสี่ยงอะไรตามมาได้บ้าง


5. รายงานความคืบหน้าของงานเป็นระยะ
เจ้านายหรือหัวหน้างานส่วนใหญ่ ต้องการทราบผลความคืบหน้าของงานเป็นระยะ ๆ เราควรจะรายงานเจ้านายอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ ในเรื่องของความ ถี่และรายละเอียด รูปแบบการสื่อสารก็อาจจะต้องศึกษาเจ้านายของคุณว่าเขาชอบให้รายงานทาง โทรศัพท์ คนบางคนต้องรายงานเป็นลายลักษณ์อักษร คนบางคนต้องรายงานด้วยวาจาทุกวัน หรือทุกสัปดาห์ ดูตามสไตล์ของแต่ละคนแล้วปรับประยุกต์ใช้


6. บันทึกสิ่งที่คุณทำเป็นลายลักษณ์อักษร
การบันทึกสิ่งที่คุณทำ บันทึกความเข้าใจ (MEMO) บันทึกการประชุม หรือรายละเอียดของงานจะช่วยคุณได้หลายกรณี เช่น ช่วยให้ทุกคนมีความเข้าใจตรงกัน นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งที่บันทึกผล งานและความสำเร็จต่างๆ ของเรา เราสามารถนำไปใช้อ้างอิงในอนาคต หรือนำไปใช้เมื่อต้องพิจารณาผลงานของเรา และยังเป็นหลักฐานยืนยันกับหัวหน้างานคนใหม่ เพราะเราในอนาคตหากมีการเปลี่ยนแปลงหัวหน้างาน

ทั้ง 6 ประการที่กล่าวมาข้างต้น น่าจะเป็นแนวที่ดีสำหรับผู้ที่มีเจ้านายเป็นชาวต่างชาติ แต่กลวิธีที่ได้กล่าวไปแล้วไม่เฉพาะเจ้านายที่เป็นชาวต่าง ชาติ คนไทย หรือคนที่ไหนก็สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับงานของคุณได้ทั้งหมดนะคะ เพราะเจ้านายที่ไหนก็ตาม ย่อมต้องการลูกน้องที่ทำงานได้ดี และมีความกล้าแสดงออกกันทั้งนั้น

ข้อดีของการไปทำงานต่างจังหวัด

ข้อดีของการไปทำงานต่างจังหวัด

   คนกรุงหลายคน เมื่อต้องไปทำงานต่างจังหวัด อาจจะโดนย้าย
หรือสมัครใจที่จะย้ายที่ำทำงานเอง ทำให้เกิดความกังวล
ว่าหากเราไปทำงานต่างถิ่นแล้วจะมีความสะดวกสบายอย่างที่เคยเป็นอยู่หรือไม่
เพราะแน่นอนว่า หากไปทำงานต่างจังหวัด ที่ไม่ใช่ปริมณฑลของกรุงเทพแล้ว
เงินเดือนจะต้องต่ำกว่าอยู่กรุงเทพแน่นอน

คนอยู่ต่างจังหวัด  เขาพยายามจะหาโอกาส เข้ามาหางานทำในกรุงเทพ
เพื่อความเจริญก้าวหน้า และได้เงินเดือนสูง  
เรื่องการใช้ชีวิตในต่างจังหวัดพวกเขามองแล้วมันไม่เริศหรูเหมือนกับการได้
อยู่ในกรุงเทพ ในสายตาของพวกเขาจะมองกรุงเทพเหมือนดั่งแดนศิวิไล
แห่งความเจริญรุ่งเรือง มีอนาคตก้าวหน้าแน่นอน  

   
แต่ต่างจังหวัดก็มีข้อดีมากมาย ที่ทำให้คนกรุงหลายคน
ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ทั้ง ๆ ที่อาจจะไม่มีครอบครัว ญาติพี่น้อง
หรือใครที่รู้จักเลยก็ตาม แต่ก็อยากจะมาใช้ชีวิตอยู่ให้ได้

ข้อดีของการทำงานต่างจังหวัด

1.
หลีกหนีความวุ่นวายจากเมืองใหญ่ เมื่อมาทำงานต่างจังหวัด
ความวุ่นวายของการแย่งชิง แย่งกันกิน แย่งกันซื้อ แย่งกันอยู่จะหายไป
ถึงแม้ตามเมืองใหญ่ ๆ ยังจะมีสิ่งเหล่านี้อยู่ แต่รับรองว่า
น้อยกว่ากรุงเทพกว่า 70% แน่นอน

2. การจราจรไม่ติดขัด
ปัญหาพนักงานมาสาย เพราะรถติดจะหายไปกว่าครึ่ง
เพราะการเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดส่วนใหญ่แล้วท้องถนนจะไม่ค่อยมีรถมากมาย
นัก หากเป็นเซลล์ ที่กรุงเทพอาจจะต้องใช้เวลาทั้งวัน กว่าจะไปหาลูกค้าได้
3-4 คน แต่ที่ต่างจังหวัด การจราจรไม่ติดขัดอะไร
ก็สามารถไปหาลูกค้าได้เป็นสิบคนต่อวันทั้ง ๆ
ที่แต่ละบริษัทก็ไม่ได้อยู่ใกล้กัน


3. ค่าครองชีพ ถึงแม้ว่าเงินเดือนที่ต่างจังหวัดจะให้่น้อยกว่า
ฐานเงินเดือนต่ำกว่า แต่ค่าครองชีพ เงินที่ต้องใช้จะน้อยลง
ข้าวแกงเคยซื้อจานละ 30-40 บาท แต่หากอยู่ต่างจังหวัด
ข้าวแกงจานหนึ่งราคาจะลดลงมาก แต่ปริมาณเยอะขึ้นมากเลยทีเดียว

4. ความมีน้ำใจ ความเอื้ออาทรต่อคนมาใหม่ของคนท้องถิ่น

5. ได้เปิดโลกทัศน์ พบเจอผู้คนใหม่ ๆ อยู่ตลอดเวลา

6.
โอกาสความก้าวหน้าในชีิวิตการงาน มีสูง แน่นอนว่าที่ไหน ๆ
ก็ตามย่อมมีการแก่งแย่งชิงดี
แต่หากเรามั่นใจในความรู้ความสามารถของตัวเราเองแล้ว
ก็มั่นใจได้เลยว่าจะมีความก้าวหน้าในการงาน
เพราะยังมีบริษัทอีกมากมายที่รอคนเก่ง ๆ จากกรุงเทพ มาทำงานให้

7.
ทุกวันนี้ โลกออนไลน์ได้อยู่ตลอดเวลา การติดต่อไม่มีปัญหากับระยะทาง
เราสามารถติดต่องานออนไลน์ได้ เพราะผู้ร่วมงาน
และลูกค้าทุกคนของเราออนไลน์อยู่แล้ว ทำให้การประสานงานต่าง ๆ
เสมือนอยู่ที่กรุงเทพ หากจำเป็นต้องรักษาภาพลักษณ์
ก็ยังสามารถใช้เบอร์โทรศัพท์ เป็นเบอร์โทร 02-xxxxxxx ได้ทั่วประเทศ
   
เทคโนโลยีที่ทำให้โลกเป็นสากล ทำให้ไม่ว่าเราอยู่ที่ไหน
ก็สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเท่ากันได้ตลอดเวลา
และทำให้ทุกพื้่นที่ทั่วประเทศ และทั่วโลก
เราก็สามารถใช้ความสามารถของเราได้เท่ากัน เห็นอย่างนี้แล้ว
เราก็สามารถเ้ลือกเองได้ ว่าเราจะทำงานที่ใด ที่ใจต้องการ หรือสบายใจได้เพราะ
ความจริงแล้ว ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน 
การสร้างความสุขให้ตัวเองมันก็มีหลายวิธี
 แล้วแต่ว่าใครจะรุ้จักหยิบยกวิธีการไหนมาใช้เท่านั้น

ต้นกำเนิดรองเท้าส้นสูง

ต้นกำเนิดของรองเท้าส้นสูง

มาดูความเป็นมาของรองเท้าส้นสูง ซึ่งสาวๆ นิยมใส่กันเพื่อบุคลิกภาพที่ดี และสง่างามกันดีกว่า...

เชื่อกันว่า รองเท้าส้นสูงถูกคิดค้นขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาให้กับคนขี่ม้าที่มักจะทำเท้าลื่นหลุดจากเหล็กวางเท้า โดยส้นของรองเท้าที่ใช้แก้ปัญหาการลื่นหลุดนี้จะสูงประมาณ 1 นิ้วถึง 1 นิ้วครึ่ง ปรากฎขึ้นในราวๆ ปี 1500 ซึ่งลักษณะของรองเท้าที่ว่านี้ก็คือรองเท้าบูทของคาวบอยนั่นเอง

รองเท้าสำหรับขี่ม้านี้เองที่เป็นต้นแบบของรองเท้าส้นสูงในช่วง 3 ทศวรรษแรก โดยฝรั่งเศสเป็นประเทศแรกๆ ที่ใช้รองเท้าส้นสูง โดยเฉพาะในหมู่ผู้ชาย จนส้นรองเท้าเริ่มสูงขึ้นและบางลงจนไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการขี่ม้าได้อีก แต่กลับใช้เป็นแฟชั่นเฉพาะในราชสำนักแทน ซึ่งช่วงปี 1600 รองเท้าส้นสูงของผู้ชายเมืองน้ำหอมนั้นสูงประมาณ 3-4 นิ้วทีเดียว

ทั้งนี้ ในปี 1533 ภรรยาแคระของดุ๊กออฟออร์ลีนส์ที่ชื่อ แคทเธอรีน เดอ เมดิซี ได้ไหว้วานให้ช่างทำรองเท้าออกแบบรองเท้าให้เธอคู่หนึ่งให้เป็นได้ทั้งรองเท้าแฟชั่นและเพื่อเพิ่มความสูงของเธอ ซึ่งรองเท้าของเธอคู่นี้เพิ่มพื้นรองเท้าให้สูงขึ้นทั้งด้านนิ้วเท้าและส้นเท้าด้วย ทำให้มีลักษณะคล้ายรองเท้าส้นตึก แต่ตรงส้นจะมีความสูงมากกว่า

จากนั้นมา รองเท้าส้นสูงก็เป็นที่นิยมแพร่หลายอย่างรวดเร็ว ทั้งชายและหญิงในราชสำนักของฝรั่งเศส และยังกระจายไปถึงพวกชนชั้นขุนนางในประเทศอื่นๆ อีก จนรองเท้าส้นสูงกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่ง ดังนั้น ทั้งชายและหญิงจึงเริ่มใส่รองเท้าส้นสูงเพื่อแสดงออกถึงความเป็นชนชั้นสูงตลอดศตวรรษที่ 17 และ18

อย่างไรก็ดี เมื่อเข้าใกล้ช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส ในช่วงปลาย 1700 ความนิยมใส่รองเท้าส้นสูงก็เริ่มเสื่อมลง และตลอดศตวรรษที่ 18 ทั้งชายและหญิงเลือกที่จะใส่รองเท้าพื้นราบและรองเท้าแตะแทน ทว่า แฟชั่นรองเท้าส้นสูงกลับฟื้นขึ้นอีกครั้งราวปลายศตวรรษที่ 18 ในหมู่สาวๆ ทั่วไป

เทคนิคการสมัครงานทาง e-mail

เทคนิคการสมัครงานทาง e-mail

การสมัครงานทางอีเมล์เป็นการสมัครงานรูปแบบหนึ่งที่คนส่วนมากนิยมเข้ามาใช้
บริการ เนื่องจากมีขั้นตอนการใช้งานค่อนข้างง่าย สะดวก และประหยัด ซึ่งการสมัครงานผ่านทางอีเมล์ให้ได้งานสามารถทำได้ด้วยเทคนิคดังนี้


1. ควรระบุชื่ออีเมล์แอดเดรสของผู้รับให้ชัดเจนถูกต้อง

2. ควรระบุหัวเรื่องในการส่งอีเมล์ให้ชัดเจน เช่น ขอสมัครงานในตำแหน่ง
 "......"

3. ข้อมูลในส่วนของประวัติส่วนตัวควรเขียนให้น่าสนใจ

4. ควรระบุเบอร์โทรศัพท์ของเราไปในอีเมล์ด้วย

5. ขนาดของตัวอักษรที่ใช้พิมพ์ข้อมความไม่ควรต่ำกว่า
14  และควรเลือกใช้ฟอนต์ที่ลงท้ายด้วย UPC เช่น  AngsanaUPC, BrowalliaUPC หรือ CodiaUPC เพราะเป็นฟอนต์ที่ได้ติงตั้งมาพร้อมกับ Windows ทุกเวอร์ชั่น และคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ จะใช้งาน
Windows

6. ไม่ควรเลือกใช้ฟอนต์แปลก ๆ เช่ย ฟอนต์ตัวการ์ตูน เพราะดูไม่สุภาพ

7. ไม่ควรแนบไฟล์เอกสาร หรือข้อมูลต่าง ๆ ลงไปกับอีเมล์มากจนเกินไป เพราะจะทำให้ผู้ว่าจ้างโหลดไฟล์ ข้อมูลได้ช้า หรืออาจทำให้เมล์บ็อซ์เต็ม จนไม่สามารถรับสมัครงานของเราได้

8. ก่อนแนบไฟล์ใด ๆ ส่งไปกับอีเมล์ เราต้องตรวจสอบดูก่อนว่าไฟล์ข้อมูล นั้นสามารถเปิดขึ้นมาใช้งานได้ หรือไม่

9. ควรทำการสแกนไวรัสทุกครั้งก่อนส่งไฟล์ข้อมูลไปสมัครงาน

10. สำหรับไฟล์ที่จะแนบไปกับอีเมล์ คสรเซฟเป็นนามสกุล
JPEG และควรเป็นไฟล์ที่มีชนาดเล็ก

11. หลังจาดส่งอีเมล์สมัครงานเรียบร้อยแล้ว เราควรเข้าไปตรวจสอบเช็กอีเมล์เป็นประจำ เพื่อจะได้รู้ว่ามีบริษัทใดติดต่อกลับมาหาเราบ้าง

ขอให้โชคดีนะคะ 

บทความจาก www.lionjob.com/

เมื่อถูกเพื่อนร่วมงานอิจฉา

เมื่อถูกเพื่อนร่วมงานอิจฉา 

      สังคมมนุษย์เป็นสังคมที่ไม่สามารถเปิดใจได้เต็มที่ มักจะเก็บนิสัยหลายๆ อย่างเอาไว้ แล้วค่อยๆ แสดงออกมา เช่นความอยากได้ในสิ่งต่างๆ ให้มากกว่าคนอื่นหรือเหมือนคนอื่นๆ ซึ่งถูกกดเก็บเอาไว้ ต้องทำทีเหมือนไม่สนใจ แต่ลึกๆ ในใจแล้วอยากได้ให้เหมือนเขา หรือเกินหน้าเขาทั้งนั้น

      มีหลายคนจดหมายมาฟ้องผมว่า ถูกอิจฉา ริษยา กีดกันความก้าวหน้าจากเพื่อนร่วมอาชีพ บางคนเป็นเพื่อนทาเคยรักใคร่สนิทสนมกันมาตอนเรียนมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ วิศวกร ก็อิจฉาวิศวกรด้วยกัน แพทย์ ก็อิจฉาแพทย์ด้วยกัน นักการเมือง ก็จับคู่อิจฉานักการเมือง ไฮโซ กับ ไฮโซ ก็แข่งขันกันสุดฤทธิ์ วิธีการแสดงความอิจฉาเพื่อนร่วมอาชีพหรือร่วมวงการนั้นมีหลายๆ อย่าง เช่น

   • เอาเรื่องที่เป็นความลับ หรือเรื่องส่วนตัวที่ไม่ค่อยดีของเพื่อนไปขยายให้คนอื่นฟัง แถมใส่สีใส่ใข่ให้เกินความจริงด้วย

   • เอาเรื่องที่คุยกันเล่นๆ ไปเล่าให้คนอื่นฟัง เพื่อหาพวกมาโจมตีเพื่อน

   • หาทางจับผิดมากขึ้น แล้วฟ้องนายหรือฟ้องสังคมให้เพื่อนเป็นคนผิด

   • แย่งงาน แย่งลูกค้า เอาหน้านาย หรือเอาผลประโยชน์เข้าตัวเอง

   • ถ้าอยู่ในวัยเจริญพันธุ์ การแย่งแฟนกันก็พบได้บ่อยๆ

   • แย่งที่นั่งเวลาฟังบรรยายหรือประชุม เพราะอยากให้นายเห็นหน้าตัวเองชัดๆ

   • แย่งที่ยืนเวลาไปรอรับเจ้านายชั้นสูง พยายามเบียดเสียดอยากอยู่แถวหน้าใกล้คนสำคัญไม่ว่าจะยืนหรือนั่ง เบียดเพื่อนเสียกระเด็นไปเลย ฯลฯ

      สาเหตุที่อิจฉานั้น เพราะเกรงว่าเพื่อนจะเด่นหรือได้ดีกว่า ทำให้ตัวเองถูกลดความสำคัญลง ซึ่งอาจเป็นความจริงหรือเป็นสิ่งที่เขาคิดเองก็ได้ เขาอาจจะเป็นคนสำคัญมากกว่าเพื่อนที่เขาอิจฉา แต่เนื่องจากเขามีจิตใจอ่อนแอ หรือขาดความรักเพื่อนมนุษย์ เป็นคนพาล เมื่อตัวเองทำได้ไม่ดีสมใจ แทนที่จะยอมรับความจริง พยายามทำความดีให้สุดความสามารถและแสดงความยินดีกับเพื่อนที่ทำงานได้เด่นดีกว่า กลับพาลเพื่อนที่ร่วมอาชีพว่าเป็นสาเหตุทำให้เขาไม่สามารถเด่นได้ดังใจนึก

      เมื่อพบเพื่อนร่วมอาชีพอย่างนี้แล้ว ควรทำอย่างไรดีเล่า? ผมแนะนำให้อดทน และหาทางเลี่ยงจากเพื่อนแบบนี้เสีย เราคงเปลี่ยนแปลงเขาไม่ได้ เขามีนิสัย "พาล" อยู่แล้ว คบต่อไปก็เสียเวลา เสียความรู้สึกดีๆ การจะแก้นิสัยคนพาลให้เป็นคนดีนั้นไม่ง่ายหรอก มีสุภาษิตจีนกล่าวถึงการคบเพื่อนบอกไว้น่าสนใจ...ว่า"จงยอมผิดใจกับสุภาพชน แต่อย่าผิดใจกับคนพาล"

      คุณคงงงๆ ใช่ไหม ว่าทำไมเป็นอย่างนั้น มันน่าจะยอมผิดใจกับคนพาลมากกว่าสุภาพชนอ่านต่อไปซิครับ"จงห่างไกลจากคนพาล แต่อย่าแสดงตัวให้เห็นเป็นศัตรู" นึกออกแล้วใช่ไหมว่า ไม่ใช่เพียงไม่ให้ผิดใจกับคนพาลเท่านั้น แต่ให้ห่างไกลไปเลย ถ้าเราขืนไปขัดใจและแสดงตัวเป็นศัตรูกับคนพาล ผลร้ายจะตามมามากขึ้น"คบคนดีควรผ่อนปรน คบคนชั่วควรระวังกวดขัน"

      นั่นก็คือ เราต้องคอยกวดขันตัวเองไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับคนชั่วคนพาล เพื่อนพวกนี้ไปไม่ได้ไกลหรอก นิสัยไม่ดีจะแสดงออกบ่อยๆ ทำให้เป็นที่รังเกียจของคนร่วมวงการและคนทั่วไป แต่เราก็ควรยื่นเมตตาให้เขาบ้าง จะได้ไม่แค้นใจเขามากนักจนไม่มีความสุข โดยคิดว่าคนขี้อิจฉานั้นเขาก็ทุกข์เหมือนมีไฟอิจฉาอยู่ในอก ร้อนรุ่มอยู่ทุกวัน

ประโยคที่ทำลายอีโก้ของมนุษย์

ประโยคที่ทำลายอีโก้ของมนุษย์

      น้ำเสียง และคำพูดบางคำ แทนที่จะช่วยปลอบใจคนอื่น กลับกลายเป็นเสมือนหอกดาบที่ทิ่มแทงเขาให้เจ็บปวดยิ่งขึ้น เวลาคุณทำอะไรผิดพลาด หรือกำลังหมดหวังในชีวิต แล้วมีเพื่อนสนิทหรือคนรู้จักที่เคยนับถือกันมาพูดกับคุณว่า

"ไม่น่าเลยนะ ไม่ควรเลย" หรือ "ฉันบอกเธอแล้ว!" คุณฟังแล้วรู้สึกอย่างไรบ้าง?โดยเฉพาะถ้าเขาพูดด้วยน้ำเสียงแสดงความผิดหวัง ประชด หรือสมเพช คุณจะยิ่งทุกข์ใจมากยิ่งขึ้น

      บางคนแทบอยากไปตายให้สิ้นเรื่องไปเลย เพราะเขารู้สึกว่าเหมือนทำผิดมากขึ้น และให้คนอื่นดูถูกหรือเวทนาเขา อีโก้ หรือความเป็นตัวตนของเขาที่มีอยู่น้อยนิดในตอนผิดหวัง ก็จะยิ่งลดน้อยลงไปอีก เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้

     มนุษย์เมื่อถูกทำลายอีโก้จนหมด จะอยากฆ่าตัวตาย อยากทำลายคนอื่นหรือสังคมได้ เพราะเขาไม่มีความอาย หรือละอายแก่ใจอีกแล้ว ประโยคที่ทำลายอีโก้ของมนุษย์ดังกล่าวข้างต้นจึงไม่ควรพูด ถ้าจะพูดปลอบใจคนที่กำลังหมดหวัง เราควรจะถ่อมตัวลง แสดงความเข้าใจและเห็นใจเขา อยากช่วยเหลือ และให้ความหวังเขาด้วย เช่น อาจจะพูดว่า

"ฉันเห็นใจเธอมาก""ฉันเข้าใจเธอนะ" "ฉันก็เคยตกที่นั่งแบบนี้มาก่อน""เริ่มใหม่นะ ฉันเอาใจช่วย และมองหาทางช่วยด้วย" คำพูดเหล่านี้เท่ากับไปเสริมอีโก้ที่กำลังอ่อนแอของเขาให้เข้มแข็งขึ้น แล้วเขาก็จะดำเนินชีวิตต่อไปได้ 

      น้ำเสียงที่พูดก็ต้องสุภาพ ถ่อมตน และมีความรู้สึกว่าเขาเป็นคนมีค่า ไม่ว่าเขาจะอยู่ในสภาพใดก็ตาม เราต้องรู้จักแสดงความรักเพื่อนมนุษย์ให้เหมาะสม และถูกต้องนะครับ ไม่ใช่ไปแสดงความรักเพื่อนมนุษย์ แบบใช้ถ้อยคำที่แสดงความเห็นใจแบบทำลายอีโก้ของเขา จนเขาอยากตายจากไป

      แล้วจะมาอ้างว่าฉันไม่รู้ เขาคิดมากไปเอง ช่วยไม่ได้นี่ ซึ่งก็คงช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะเขาไม่รู้ ไม่เข้าใจว่าจิตใจมนุษย์ยามตกต่ำนั้นมักจะเปราะบางและอ่อนแอ ถ้าไม่สิ่งใดสิ่งหนึ่งไปกระทบเข้า ก็แตกสลายได้ง่าย ตอนนี้ก็รู้แล้ว คงจะระวังคำพูดและน้ำเสียงที่จะแสดงกับเพื่อนมนุษย์ให้มากขึ้น ไม่เช่นนั้นจะเหมือนกับเรากำลังช่วยคนอื่น แต่กลายเป็นการทำบาปให้เขา

      แม้จะอ้างว่าเป็น “บาปบริสุทธ์” ที่เกิดจากความไม่รู้ก็ตาม แต่ใครจะรับผิดชอบจาก “บาปบริสุทธ์” ที่เราก่อขึ้นหรือ??